امروزه با صنعتی شدن جوامع بشری درختان نقش مهم تری در زندگی بشر ایفا می کنند؛از سویی، مقدمات پیشرفت بیشتر صنعت و فناوری را موجب می شوند و منابع تامین کننده محصولاتی نظیر وسایل چوبی، مبلمان، لوازم التحریر (کاغذ، انواع مدادهای مختلف)، الوار و هزاران محصول دیگر محسوب شده اند و از سوی دیگر، به منزله ریه های یک شهر تلقی شده و نقش مهمی را در تامین سلامت اعضای جامعه ایفامی کنند.چرا که به دلیل فعالیت کارخانجات صنعتی و نیز ازدیاد وسایل نقلیه عمومی و فعالیت روزانه آنها در سطح شهرهای بزرگ، آلاینده ها و گازهای مهلک و خطرناکی نظیر دی اکسید کربن، در هوای شهرها فزونی یافته و سلامت افراد را تهدید می کند؛افزایش هر چه بیشتر این مواد آلاینده، کاهش میزان اکسیژن در هوا را سبب می شود و این وضع نامساعد گروه های آسیب پذیر نظیر بیماران ریوی و قلبی، سالخوردگان و کودکان را بیشتر تهدید می کند. در چنین شرایطی مسأله درخت و درختکاری راه حلی مناسب برای مبارزه با آلودگی های مذکور به شمار می آید. ایجاد جنگل های مصنوعی و فضای سبز در اطراف شهرهای بزرگ به تأسیس کارخانجات تولید اکسیژن می ماند و همچنین توجه به روز درختکاری نیاز به برنامه ریزی عمیق تری در وضعیت اجتماعی دارد، به این معنا که این موضوع باید در وجود هر یک از افراد جامعه نهادینه شود و نباید به این شکل باشد که تنها در این روز به کاشت درخت و نهال مبادرت ورزیم و در موقعیت های دیگر به تخریب محیط زیست بپردازیم! جنبه های ظاهری و نمایشی چنین روزهایی، باید به جنبه های زیست محیطی و فرهنگی تبدیل شود تا بتوان در آینده از آن ها به عنوان یک جنبش اجتماعی یاد کنیم.
به طور خلاصه روز درختکاری بهانه ای است، برای این که ما به محیط زیست احترام گذاشته، به احیاء آن بپردازیم ودر حفظ آن بیشتر کوشا باشیم. امید است با تلاش درجهت کاشتن حتی یک نهال کوچک، سهم خود را در زیبایی و آبادانی هرچه بیشتر کشور خویش ادا سازیم، که یقیناً کاری پسندیده است.
در راستای این هدف نیکو، با همکاری شهرداری استان تهران و سازمان محیط زیست شهرری، کارخانه ستوده بتن اقدام به کاشت ۱۵۰ اصله نهال در منطقه ۲۰، جنب آزادراه رستگارمنش،جهت حمایت از محیط زیست، همکاری در پروژه های زیبا سازی شهر و مدیریت شهری نموده است که این کار بهانه ای برای ادای دِین ما به طبیعت می باشد.