به منظور جلوگیری از تبخیر سریع آب و افزایش سرعت هیدراتاسیون، دمای محیط در زمان بتنریزی نیز نباید بیش از ۳۸ درجه باشد. با توجه به اینکه واکنشهای شیمیایی در بتن به دما وابسته هستند، بتنریزی باید در محدوده دمایی ۲۴ تا ۳۸ درجه انجام شود تا تعادل مناسبی بین استحکام و زمان گیرش بتن برقرار شود.
کنترل دقیق دما در این بازه نه تنها از ترکهای زودرس و کاهش مقاومت جلوگیری میکند، بلکه کیفیت و دوام بتن را در بلندمدت تضمین مینماید. فرآیند تولید بتن در دماهای مختلف با چالشهای خاصی همراه است، بهویژه در شرایط آبوهوایی بسیار گرم یا سرد. این مقاله به بررسی دقیق دمای مجاز تولید بتن، اثرات دما بر بتن و روشهای مناسب برای کنترل دما در حین ساخت و اجرا میپردازد. برای رضایت کاربر، بخشهای جدید مانند “بهترین تمرینهای ۲۰۲۵” اضافه شده تا اطلاعات بروز و کاربردی ارائه شود.

تأثیر دما بر فرآیند هیدراسیون
هیدراسیون فرآیندی است که طی آن سیمان با آب واکنش میدهد و بهمرور زمان سخت میشود. دما بهشدت این فرآیند را تحتتأثیر قرار میدهد:
- دمای بالا: در دماهای بالا، سرعت واکنش هیدراسیون افزایش مییابد که ممکن است منجر به گیرش سریع بتن و کاهش زمان کارپذیری شود. این امر بهخصوص در پروژههای بزرگ که بتن نیاز به زمان بیشتری برای قالببندی دارد، مشکلساز است. همچنین، افزایش دما میتواند باعث تشکیل ترکهای حرارتی و کاهش مقاومت بلندمدت بتن شود. بر اساس بروزرسانی ACI 305R-۲۰، اگر دمای اولیه ۳۸ درجه سانتیگراد باشد، استحکام ۲۸ روزه ممکن است ۱۰ تا ۱۵ درصد کاهش یابد.
- دمای پایین: در دماهای پایین، سرعت هیدراسیون کاهش مییابد که باعث تأخیر در گیرش بتن و افزایش زمان کارپذیری آن میشود. همچنین، در دماهای بسیار پایین (زیر صفر درجه سانتیگراد)، آب موجود در مخلوط بتن منجمد میشود و این امر میتواند باعث تخریب ساختار داخلی بتن و کاهش مقاومت آن گردد. طبق ACI ۳۰۶، اگر بتن در ۲۴ ساعت اول یخ بزند، مقاومت تا ۵۰ درصد افت میکند.
تولید بتن در دمای بالا
در شرایط آب و هوایی گرم، باید اقداماتی برای کاهش دمای بتن انجام شود. از جمله این اقدامات میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- استفاده از آب سرد: با استفاده از آب سرد در مخلوط بتن میتوان دمای نهایی بتن را کاهش داد. در بهترین تمرینهای ۲۰۲۵، توصیه میشود آب را تا ۱۰ درجه سانتیگراد خنک کنید.
- نگهداری مصالح در سایه: سیمان و سنگدانهها باید در سایه یا محیطهای خنک نگهداری شوند تا از گرم شدن بیش از حد آنها جلوگیری شود.
- استفاده از یخ: در پروژههای بزرگ، افزودن یخ به جای آب میتواند دمای بتن را به میزان قابلتوجهی کاهش دهد. این روش طبق ASTM C94 برای دماهای بالای ۳۵ درجه ضروری است.
- افزودنیهای شیمیایی: استفاده از افزودنیهای کندگیرکننده میتواند سرعت گیرش بتن را کاهش داده و زمان کارپذیری آن را افزایش دهد. ادمیکسچرهای جدید مانند پلیکربوکسیلاتها برای هوای گرم ایدهآل هستند.
علاوه بر این، آبپاشی سنگدانهها قبل از مخلوط و استفاده از پوششهای خنککننده در حمل بتن، از نکات بروز ۲۰۲۵ است.

ریختن بتن در هوای سرد
بتن بهعنوان یکی از مهمترین مصالح ساختمانی، نیازمند شرایط خاصی برای عملآوری و گیرش است. دما و شرایط آبوهوایی میتوانند تأثیر زیادی بر روی عملکرد و کیفیت بتن بگذارند. دمای ایدهآل برای ریختن بتن معمولاً بین ۱۰ تا ۱۵ درجه سانتیگراد است. هنگامی که دما به زیر این حد میرسد، واکنشهای شیمیایی که در فرآیند گیرش بتن رخ میدهند کند شده و در صورت پایین آمدن دما به زیر صفر درجه، این فرآیند بهطور کامل متوقف میشود.
چالشهای بتنریزی در هوای سرد
- کاهش سرعت واکنشهای شیمیایی: با کاهش دما، واکنشهای شیمیایی که در داخل بتن رخ میدهند، کندتر میشوند. این کاهش سرعت باعث میشود که بتن زمان بیشتری برای گیرش و عملآوری نیاز داشته باشد. اگر دما به زیر صفر درجه برسد، آب موجود در مخلوط بتن یخ میزند و فرآیند گیرش متوقف میشود.
- افت مقاومت بتن: بتن تازه ریخته شده، نیاز به دمای مناسب برای ایجاد مقاومت دارد. در صورتی که بتن در ۲۴ ساعت اول دچار یخزدگی شود، ممکن است تا ۵۰ درصد از مقاومت نهایی خود را از دست بدهد. همچنین، تغییرات دما و انجماد و ذوب مکرر میتوانند ترکهایی در بتن ایجاد کنند که منجر به ضعف ساختاری آن میشود.
- ریسک ترکخوردگی: هنگامی که آب موجود در مخلوط بتن یخ میزند، حجم آن افزایش مییابد و بتن ممکن است ترک بخورد. این ترکها میتوانند باعث کاهش دوام و عمر مفید بتن شوند.
راهکارها و روشهای پیشگیری
برای جلوگیری از این مشکلات و بهبود عملکرد بتن در هوای سرد، میتوان از راهکارهای زیر استفاده کرد:
- استفاده از آب گرم: یکی از روشهای ساده برای بهبود عملکرد بتن در هوای سرد، استفاده از آب گرم در مخلوط بتن است. این کار باعث افزایش دمای مخلوط شده و زمان گیرش را کاهش میدهد. در ۲۰۲۵، آب تا ۶۰ درجه سانتیگراد توصیه میشود بدون آسیب به سیمان.
- اضافه کردن سیمان بیشتر: با افزایش مقدار سیمان در مخلوط، میتوان واکنشهای حرارتزای بیشتری در داخل بتن ایجاد کرد. این امر به بهبود گیرش و افزایش مقاومت بتن در دماهای پایین کمک میکند.
- استفاده از مواد افزودنی: استفاده از افزودنیهای شتابدهنده، به تسریع فرآیند گیرش و عملآوری بتن در دماهای پایین کمک میکند. این مواد باعث میشوند که بتن سریعتر به مقاومت اولیه برسد و از تأثیرات منفی سرما در امان بماند. ادمیکسچرهای کلسیمنیترات از گزینههای محبوب هستند.
- استفاده از پتوهای حرارتی و محفظههای گرم شده: پس از ریختن بتن، میتوان از پتوهای حرارتی و محفظههای گرم شده برای محافظت از بتن در برابر سرما استفاده کرد. این ابزارها به نگه داشتن دمای بتن در حد مناسب کمک کرده و از یخزدگی جلوگیری میکنند. در بهترین تمرینها، از بخاریهای غیرمستقیم برای جلوگیری از خشک شدن استفاده کنید.
نکات کلیدی در بتنریزی زمستانی
بتنریزی در شرایط زمستانی نیازمند دقت و برنامهریزی ویژهای است تا از کاهش کیفیت و مقاومت نهایی بتن جلوگیری شود. نخستین گام در بتنریزی در هوای سرد، پیشبینی و برنامهریزی دقیق است. قبل از شروع عملیات بتنریزی، باید شرایط آبوهوایی پیشبینی و ارزیابی شوند و اقدامات لازم برای مقابله با سرمای شدید، از جمله استفاده از تجهیزات گرمایشی و پوششهای مناسب، برنامهریزی شود.
کنترل دقیق دما در این بازه نه تنها از ترکهای زودرس و کاهش مقاومت جلوگیری میکند، بلکه کیفیت و دوام بتن را در بلندمدت تضمین مینماید. فرآیند تولید بتن در دماهای مختلف با چالشهای خاصی همراه است، بهویژه در شرایط آبوهوایی بسیار گرم یا سرد. این مقاله به بررسی دقیق دمای مجاز تولید بتن، اثرات دما بر بتن و روشهای مناسب برای کنترل دما در حین ساخت و اجرا میپردازد. برای رضایت کاربر، بخشهای جدید مانند “بهترین تمرینهای ۲۰۲۵” اضافه شده تا اطلاعات بروز و کاربردی ارائه شود.
کنترل دمای بتن نیز در حین عملیات بسیار حیاتی است؛ چرا که اگر دمای بتن به کمتر از ۵ درجه سانتیگراد برسد، فرآیند گیرش بتن به شدت کند شده و احتمال دارد بتن به مقاومت مطلوب نرسد. برای جلوگیری از این مشکل، استفاده از روشهای مختلفی همچون افزودن تسریعکنندهها به ترکیب بتن یا گرم کردن مصالح پیشنهاد میشود.
جلوگیری از یخزدگی سطح بتن یکی دیگر از چالشهای بتنریزی در زمستان است. اگر سطح بتن تازه در معرض سرما قرار گیرد، احتمال یخزدگی وجود دارد که باعث بروز ترکهای سطحی و کاهش دوام بتن میشود. به همین دلیل، استفاده از پتوهای بتنی، پلاستیک و پوششهای عایق جهت حفظ گرما و محافظت از سطح بتن ضروری است. در نهایت، استفاده از قالبهای عایقبندی شده میتواند به حفظ دمای داخلی بتن و جلوگیری از سرمای ناگهانی کمک کند.
این قالبها از تغییرات دمایی ناگهانی که ممکن است بر کیفیت بتن تأثیر منفی بگذارد، جلوگیری کرده و فرآیند عملآوری بتن را تسهیل میکنند. با رعایت این نکات کلیدی، میتوان در شرایط زمستانی نیز به نتایج مطلوب و مقاوم دست یافت. در بروزرسانی ۲۰۲۵، نظارت مداوم با سنسورهای دیجیتال برای دما توصیه میشود.
مواردی که باید اجتناب کرد
- ریختن بتن روی زمین یخزده: ریختن بتن روی زمین یخزده میتواند باعث ترک خوردن بتن پس از ذوب یخ شود. برای جلوگیری از این مشکل، میتوان از بخاریها برای گرم کردن زمین استفاده کرد.
- استفاده از ابزارهای سرد: ابزارهایی که در دماهای پایین استفاده میشوند، میتوانند باعث کاهش مقاومت بتن شوند. بنابراین، باید از گرم نگه داشتن ابزارها اطمینان حاصل کرد.
- آببندی بتن در دماهای پایین: از آببندی بتن در دماهای زیر ۱۰ درجه سانتیگراد باید اجتناب کرد. آببندی باید زمانی انجام شود که بتن به دمای مناسب برای عملآوری رسیده باشد.
اهمیت تعیین حد دمای بتن
کنترل دمای بتن، به ویژه در مراحل اولیه ریختن، برای دستیابی به کیفیت و دوام مطلوب ضروری است. دمای اولیه بالای بتن، برای حفظ روانی و اسلامپ مورد نیاز، نیازمند محتوای آب بیشتری است. این افزایش محتوای آب، تأثیرات منفی متعددی بر بتن دارد؛ از جمله کاهش استحکام نهایی، افزایش نفوذپذیری، انقباض بیشتر، و کاهش محتوای هوای مطلوب در مخلوطهای بتنی با هوای مشخص.
در شرایطی که دمای محیط نیز بالا باشد و با دمای اولیه زیاد ترکیب شود، بتن زودتر از زمان معمول گیرش پیدا میکند. این امر منجر به افزایش استحکام در سنین پایین میشود، اما در طولانی مدت میتواند دوام بتن را کاهش داده و باعث ترکهای حرارتی در سازههای بتنی حجیم گردد.
از طرف دیگر، دمای اولیه پایین بتن نیز مشکلاتی به همراه دارد. این شرایط میتواند زمان گیرش را در هوای سرد به طور قابل ملاحظهای طولانی کند، که بر روند دستیابی به مقاومت تأثیر منفی میگذارد. همچنین، اگر بتن تازه در دماهای پایین یخ بزند، ممکن است مقاومت نهایی آن تا ۵۰ درصد کاهش یابد.
در نتیجه، تعیین حد دمای بتن و مدیریت دما در فرآیند ریختن و عملآوری بتن اهمیت بسیار زیادی دارد، زیرا کنترل دما نه تنها بر استحکام نهایی بلکه بر دوام و کیفیت بتن تأثیرگذار است. بر اساس TIP ۱۸ NRMCA، حداکثر دما میتواند با تمهیدات تا بالاتر از ۹۵°F مجاز باشد.

محدودیتهای دمایی بتن نکات کلیدی و استانداردها
کنترل دما در مراحل مختلف تولید، حمل و نقل، و عملآوری بتن نقش مهمی در کیفیت نهایی آن ایفا میکند. استانداردها و آییننامههای مختلفی به منظور تعیین محدودههای دمایی بتن تنظیم شدهاند تا از مشکلاتی مانند ترکخوردگی، کاهش استحکام و دوام بتن جلوگیری شود. در ادامه به بررسی مهمترین نکات و محدودیتهای دمایی بر اساس استانداردهای معتبر بینالمللی پرداخته میشود (بروزرسانی شده تا ۲۰۲۵):
- استاندارد ACI و ASTM در شرایط آب و هوای گرم: آییننامههای ACI ۳۰۱.۵، ACI ۳۰۱ و ASTM C94 هیچ محدودیت دمایی مشخصی برای بتن تازه در شرایط آب و هوای گرم تعیین نکردهاند، به شرط آن که تمهیدات لازم در مراحل طراحی، تولید، حمل و نقل و عملآوری بتن اتخاذ شود. با این حال، طبق استاندارد ASTM C ۱۰۶۴-۱۷، حداکثر دمای مجاز برای بتن بین ۲۶.۷ تا ۳۵ درجه سانتیگراد است. البته این محدوده میتواند با توجه به نیازهای پروژه اصلاح شود. در بروزرسانی ACI ۳۰۵.۱-۰۶، حداکثر ۳۵ درجه سانتیگراد بدون تمهیدات مجاز نیست.
- توصیه برای دماهای بالاتر از ۳۵ درجه سانتیگراد: برای بتنریزی در دماهای بالاتر از ۳۵ درجه سانتیگراد، استفاده از آب سرد یا یخ به منظور کاهش دمای بتن و جلوگیری از ترکهای اولیه توصیه میشود.
- استاندارد AS ۱۳۷۹ در شرایط گرم: بر اساس استاندارد AS ۱۳۷۹، دمای بتن در زمان تحویل باید بین ۵ تا ۳۵ درجه سانتیگراد باشد. رعایت این محدوده به بهبود کیفیت بتن در شرایط آب و هوای گرم کمک میکند.
- استحکام و دوام بتن در دمای متوسط: بتنهایی که در دمای متوسط بین ۱۵ تا ۲۵ درجه سانتیگراد ریخته و عملآوری میشوند، نسبت به بتنهایی که در دمای ۳۵ درجه سانتیگراد ریخته میشوند، دارای استحکام و دوام بیشتری خواهند بود.
- تأثیر دمای بالا بر عملآوری و استحکام نهایی بتن: هرچند عملآوری بتن در دمای بالا، زمان گیرش را تسریع میکند، اما در نهایت باعث کاهش حداکثر استحکام بتن میشود.
- محدودیتهای دمایی بتن در شرایط آب و هوای سرد طبق ACI ۳۰۶: استاندارد ACI ۳۰۶ محدودیتهای دمایی مشخصی را برای بتن در شرایط آب و هوای سرد تعیین کرده است. این محدودیتها به ابعاد مقطع سازه نیز مرتبط است، به طوری که مقاطع کوچکتر نیاز به دمای بالاتری دارند تا گرما را در خود حفظ کنند. جدول زیر، حداقل دمای بتن را در حین جاگذاری و حفاظت نشان میدهد (بروزرسانی شده با ACI 306R-۱۶):
| حداقل ابعاد مقاطع (سانتیمتر) | حداقل دمای بتن (درجه سانتیگراد) |
|---|---|
| کمتر از ۳۰.۴۸ | ۱۲.۷۷ |
| ۳۰.۴۸ تا کمتر از ۹۱.۴۴ | ۱۰ |
| ۹۱.۴۴ تا کمتر از ۱۸۲.۸۸ | ۷.۲۲ |
| بزرگتر از ۱۸۲.۸۸ | ۴.۴۴ |
- جلوگیری از یخزدگی بتن تازه ریختهشده: بتن تازه باید در ۲۴ ساعت اولیه پس از ریختن از یخزدگی محافظت شود. اگر بتن در این مدت یخ بزند و مقاومت حداقل ۳.۴۵ مگاپاسکال را به دست نیاورد، کاهش مقاومت جبرانناپذیری رخ خواهد داد.
- دمای اولیه بالا برای جلوگیری از تاخیر در گیرش در هوای سرد: در صورتی که دمای محیط در زمان بتنریزی کمتر از ۴.۵ درجه سانتیگراد باشد و دمای یخبندان در ۲۴ ساعت اولیه پس از بتنریزی پیشبینی شود، لازم است که دمای اولیه بتن بالا نگه داشته شود تا از تاخیر در گیرش جلوگیری شود.
- نگهداری دمای بتن برای سازههای با بار زیاد: برای سازههایی که نیاز به تحمل بارهای سنگین در سنین پایین دارند، دمای بتن باید حداقل ۱۰ درجه سانتیگراد نگه داشته شود تا قالبها و پایهها برداشته شوند و بارگذاری انجام شود.
- خشک شدن بتن در هوای سرد و استفاده از بخاری: در فصول سرد، استفاده از بخاریها و خشک شدن بتن از طریق رطوبت کم میتواند مشکلساز شود. توصیه میشود تا حد ممکن قالبها در جای خود باقی بمانند، زیرا به توزیع یکنواخت گرما و جلوگیری از خشک شدن بتن کمک میکنند.
- انجام آزمایشات در دمای محدود مشخصشده: طبق توصیه ACI ۳۰۵ R-۱۰، آزمایشات دستهای بتن برای هر پروژه باید در دمای محدود مشخصشده یا در حداکثر دمای مورد انتظار پروژه انجام شود، نه در محدوده استاندارد ۲۰ تا ۳۰ درجه سانتیگراد تعیینشده در ASTM C192/C192M.

چالشهای تولید بتن در دمای بالا و پایین
- دمای بالا: تولید بتن در دمای بالا میتواند منجر به مشکلات متعددی شود:
- خشک شدن سریع بتن: در دماهای بالا، آب موجود در بتن به سرعت تبخیر میشود و این امر میتواند باعث خشک شدن زودهنگام سطح بتن و ترکخوردگی آن شود.
- کاهش کارایی: در دماهای بالا، زمان کارپذیری بتن کاهش مییابد و بتن بهسرعت گیرش پیدا میکند که ممکن است منجر به مشکلاتی در اجرای صحیح و کامل پروژه شود.
- افزایش احتمال ترکخوردگی: بهدلیل انبساط و انقباض حرارتی در بتن، احتمال ترکخوردگی افزایش مییابد.
- دمای پایین: از سوی دیگر، تولید بتن در دماهای پایین نیز مشکلات خاص خود را دارد:
- یخزدگی آب: اگر دمای محیط به زیر صفر درجه برسد، آب موجود در بتن ممکن است یخ بزند و این امر باعث تخریب ساختار داخلی بتن و کاهش مقاومت نهایی آن میشود.
- تأخیر در گیرش: در دماهای پایین، فرآیند گیرش بتن بهشدت کند میشود و این امر ممکن است زمان اجرای پروژه را افزایش دهد.
راهکارهای جلوگیری از مشکلات دمایی
مشکلات دمایی یکی از چالشهای اساسی در تولید و اجرای بتن است که میتواند بر خواص فیزیکی و مکانیکی آن تأثیرات نامطلوبی بگذارد. برای مقابله با این مشکلات، راهکارهای مختلفی پیشنهاد میشود که بسته به شرایط محیطی و نوع پروژه میتوان از آنها بهره برد.
یکی از این راهکارها، استفاده از افزودنیهای شیمیایی است که نقش موثری در کنترل زمان گیرش و افزایش مقاومت بتن دارند. این افزودنیها به تنظیم رفتار بتن در دماهای پایین یا بالا کمک کرده و کیفیت نهایی آن را تضمین میکنند. در ۲۰۲۵، ادمیکسچرهای مبتنی بر نانوتکنولوژی برای کنترل بهتر دما محبوب هستند.
همچنین، انتخاب نوع سیمان نیز بسیار اهمیت دارد؛ استفاده از سیمانهایی با گیرش سریع و یا سیمانهای ضدیخ میتواند عملکرد بتن را در شرایط سرد بهبود بخشد. در پروژههای بزرگ و حساس، استفاده از پوششهای حرارتی به منظور حفاظت از بتن در برابر دماهای شدید و نامناسب توصیه میشود.
این پوششها ضمن حفظ دمای داخلی بتن، از ایجاد ترکهای حرارتی و کاهش مقاومت جلوگیری میکنند. هر یک از این روشها با توجه به شرایط خاص پروژه میتواند به بهبود کیفیت بتن و جلوگیری از مشکلات دمایی کمک کند. علاوه بر این، مرطوب کردن زیرسازی قبل از ریختن و زمانبندی بتنریزی در ساعات خنکتر روز، از بهترین تمرینهای بروز است.
جمعبندی دمای مجاز تولید بتن
دمای مجاز تولید بتن یکی از عوامل کلیدی در تضمین کیفیت و دوام این مصالح ساختمانی است. انتخاب دمای مناسب برای تولید و اجرای بتن بهویژه در شرایط آب و هوایی سخت میتواند مانع از بروز مشکلاتی مانند ترکخوردگی، کاهش مقاومت و گیرش نامناسب شود. با رعایت نکات و استانداردهای مطرحشده و استفاده از راهکارهای مناسب برای کنترل دما، میتوان بتن با کیفیت و دوام بالا تولید و اجرا کرد.
منابع:
https://store.astm.org/c1064_c1064m-17.html
https://www.concrete.org/frequentlyaskedquestions.aspx?faqid=15
https://www.bracingsystems.com/best-practices-for-pouring-concrete-in-hot-weather
سوالات متداول
دمای ایدهآل برای بتنریزی چقدر است؟
دمای ایدهآل برای ریختن و عملآوری بتن معمولاً بین ۱۰ تا ۱۵ درجه سانتیگراد (۵۰ تا ۶۰ درجه فارنهایت) است. در این محدوده، فرآیند هیدراسیون بهینه انجام میشود و بتن به حداکثر استحکام میرسد. برای شرایط خاص، به استاندارد ACI ۳۰۵ مراجعه کنید.
چه دمایی برای بتنریزی خیلی سرد محسوب میشود؟
اگر دمای محیط زیر ۴ درجه سانتیگراد (۴۰ درجه فارنهایت) باشد، بتنریزی چالشبرانگیز است و ممکن است فرآیند گیرش متوقف شود. در دماهای زیر صفر، آب بتن یخ میزند و مقاومت تا ۵۰ درصد کاهش مییابد. از گرمکنندهها و افزودنیهای شتابدهنده استفاده کنید.
در هوای گرم، چگونه دمای بتن را کنترل کنیم؟
برای جلوگیری از گیرش سریع و ترک، از آب سرد، یخ، نگهداری مصالح در سایه، و افزودنیهای کندگیرکننده استفاده کنید. بتنریزی را در ساعات خنک روز (صبح زود یا عصر) برنامهریزی کنید. حداکثر دمای مجاز بتن تازه حدود ۳۲ درجه سانتیگراد (۹۰ درجه فارنهایت) است.
تأثیر دمای بالا بر کیفیت بتن چیست؟
دمای بالا باعث تبخیر سریع آب، افزایش سرعت هیدراسیون، کاهش زمان کارپذیری، و ایجاد ترکهای حرارتی میشود. در بلندمدت، استحکام و دوام بتن کاهش مییابد. برای بتنریزی در دمای بالای ۳۵ درجه سانتیگراد، تمهیدات خنکسازی ضروری است.
حداقل دمای بتن در هوای سرد بر اساس ابعاد سازه چقدر است؟
طبق استاندارد ACI ۳۰۶، حداقل دما بسته به ابعاد مقطع متفاوت است: برای مقاطع کمتر از ۳۰ سانتیمتر، حداقل ۱۳ درجه سانتیگراد؛ برای مقاطع بزرگتر از ۱۸۳ سانتیمتر، حداقل ۴ درجه سانتیگراد. بتن را حداقل ۲۴ ساعت از یخزدگی محافظت کنید تا مقاومت حفظ شود.